Sfidat e Përshtatjes Kulturore

Përshtatja në një vend të ri nuk është vetëm çështje dokumentesh dhe kodesh postare. Është një proces i brendshëm dhe Gjermania kërkon një version të veçantë të tij. Ky kapitull flet për anën emocionale dhe psikologjike të përshtatjes kulturore: fazat nëpër të cilat kalojnë shumica e të sapoardhurve, zakonet specifike kulturore gjermane që i zënë në befasi të huajt dhe pse pothuajse asnjë nga këto nuk do të thotë se diçka nuk shkon me ju ose me vendin. Nëse dëshironi anën praktike, hap pas hapi të ndërtimit të një jete këtu - javët e para, regjistrimet, momentet e zhvendosjes - kapitulli ynë mbi... vendosja në Gjermani mbulon atë, dhe meta-aftësitë për të trajtuar çdo zyrë janë në burokracia gjermane që mbijetoiJa ku mbetemi me ndjesinë e saj: shoku kulturor, mesi i gjatë dhe mbërritja e ngadaltë e diçkaje që më në fund i ngjan përkatësisë.

Kurba e Shokut Kulturor, Sinqerisht

Shoku kulturor nuk është një ditë e vetme e keqe; është një kurbë, dhe të dish formën e saj është vërtet qetësuese kur je diku mbi të. Studiuesit që studiuan njerëz që jetojnë jashtë vendit, duke u kthyer te sociologu Sverre Lysgaard në vitet 1950, e përshkruan atë si një U: një fillim i lartë, një rënie në mes dhe një rimëkëmbje. Fillon me atë që shpesh quhet muaj mjalti. Çdo gjë është e re dhe interesante - furrat e bukës, trenat që kryesisht ecin në kohë, pyjet brenda qyteteve, kënaqësia e çuditshme e një dhome riciklimi të organizuar mirë. Në këto javë të para, ndryshimet ndihen më shumë simpatike sesa të vështira, dhe mund të pyesësh veten pse dikush të paralajmëroi.

Pastaj, për shumë njerëz diku midis muajit të tretë dhe të nëntë, kurba bie në një luginë. Risia hollohet dhe të njëjtat ndryshime që dikur të kënaqnin fillojnë të të bezdisin. Drejtpërdrejtësia ndihet e ftohtë, rregullat ndihen të pafundme, dokumentet ndihen personale dhe dështimet e vogla - një formular i lexuar gabim, një dyqan i mbyllur kur e kishe të nevojshme, një shaka që nuk u realizua mirë - grumbullohen në një humor të keq që mund të duket shumë si "Kam bërë një gabim, nuk i përkas këtu". Kjo është faza e frustrimit ose krizës, dhe është pjesa që askush nuk e fotografon për broshurën e zhvendosjes. Është gjithashtu plotësisht normale. Nuk është provë se ke zgjedhur vendin e gabuar ose se po dështon në jetën e emigrantëve. Është mesi i parashikueshëm i një procesi që kalon pothuajse të gjithë ata që shpërngulen jashtë vendit, përfshirë ata me vetëbesim.

Pas pikës së ulët vjen përshtatja graduale. Ndalon së përkthyeri çdo ndërveprim dhe fillon ta lexosh. Mëson se cilat beteja ia vlen të luftosh dhe cilat zakone gjermane janë në të vërtetë mjaft të ndjeshme pasi i kupton ato. Faza përfundimtare nganjëherë quhet pranim ose bikulturalizëm: nuk mendon më se duhet të zgjedhësh midis asaj që ishe dhe asaj ku je. Mund t’i mbash të dyja. Ruan sjelljet e tua, gjuhën amtare dhe mallin për shtëpinë në disa të diela, dhe gjithashtu shijon vërtet një Feierabend të qetë dhe një plan të bërë tre javë më parë. Shumë pak njerëz arrijnë në një moment të vetëm triumfues të “Jam përshtatur”. Të vjen ndërmend dhe e vëren në retrospektivë.

Një kthesë i zë njerëzit në befasi: shoku kulturor i kundërt. Kur shkoni në shtëpi për të vizituar, vendi nga i cili keni lënë mund të duket paksa i gabuar - shumë i zhurmshëm, shumë i çorganizuar, shumë i rastësishëm për kohën, ose thjesht i ndryshuar ndërsa ishit larg. Mund ta kapni veten duke mbrojtur zakonet gjermane ndaj familjes suaj, ose duke i humbur ato. Ky është i njëjti mekanizëm përshtatjeje që funksionon në të kundërt, dhe është një shenjë e qetë se kultura e re është bërë pjesë e jush. Asnjë nga këto faza nuk është një orar i fiksuar; njerëzit kthehen prapa, kalojnë hapa ose ulen në lug më gjatë se sa prisnin. Vlera e kurbës nuk është saktësia. Është siguria se ajo që ndjeni është një fazë, jo një vendim, dhe se fazat kalojnë.

Deutsche Direktheit: Kur ndershmëria tingëllon si vrazhdësi

Tipari kulturor gjerman që i ngatërron më shumë të huajt është drejtpërdrejtshmëria, ose Deutsche Direktheit (drejtpërdrejtësia gjermane). Një koleg mund t'ju thotë hapur se ideja juaj nuk do të funksionojë, një mik mund të thotë se prerja juaj e flokëve nuk ju shkon, një i huaj mund t'ju informojë se prezantimi juaj kishte tre gabime - dhe të gjitha këto pa zbutjen që shumë kultura të tjera mbështjellin rreth lajmeve të këqija. Nëse jeni rritur në një stil komunikimi anglo-amerikan, britanik ose shumë aziatikë, ku mirësjellja shpesh do të thotë zbutje, lënie të kuptohet dhe ruajtje e fytyrës së personit tjetër, kjo mund të ndihet e papritur deri në pikën e vrazhdësisë. Instinkti është ta interpretosh atë si ftohtësi ose edhe armiqësi.

Pothuajse kurrë nuk është menduar kështu. Në kuptimin gjerman, të thuash atë që mendon vërtet është një formë respekti. Të trajton si një të rritur që mund ta përballojë të vërtetën dhe që do të preferonte të kishte informacion të saktë sesa një iluzion të rehatshëm. Qartësia është mirësi: nëse ideja jote ka një të metë, t'ua thuash tani të shpëton nga dështimi më vonë. Ana tjetër e kësaj është se ka më pak biseda të kota dhe ka më pak gënjeshtra të bardha shoqërore. Një "si je?" gjermanisht është shpesh një pyetje e vërtetë, jo një përshëndetje kalimtare, kështu që një përgjigje e plotë dhe e sinqertë është e mirëpritur sesa e sikletshme. Komplimentet kanë më shumë peshë sepse jepen më pak lirisht. Dhe heshtja nuk është domosdoshmërisht shqetësim; njerëzit nuk e ndiejnë gjithmonë nevojën ta mbushin atë.

Të kuptuarit e logjikës nuk i bën muajt e parë pa dhimbje, por ndryshon atë që do të thotë sinqeriteti. Kur ndaloni së dëgjuari "ke gabim dhe nuk të pëlqej" dhe filloni të dëgjoni "ja situata e saktë, të cilën po e ndaj sepse të marr seriozisht", të njëjtat fjali tingëllojnë shumë ndryshe. Mund të mësoni gjithashtu ta përdorni. Të përgjigjeni drejtpërdrejt - duke deklaruar nevojat tuaja qartë, duke mos u pajtuar hapur, duke refuzuar pa një paragraf falje - nuk është e pahijshme këtu; është rrjedhshmëri. Nëse dëshironi manualin praktik për bisedën në gjermanisht, duke përfshirë se si funksionon biseda e shkurtër dhe kur duhet ta përdorni atë, kapitujt tanë mbi... biseda të shkurtra në situata shoqërore gjermane të kuptuarit e etiketës shoqërore gjermane mbuloni mekanikën. Ky kapitull qëndron te ndryshimi më i vështirë i brendshëm: të mësuarit të mos e merrni ndershmërinë personalisht.

Ordnung, Rregullat dhe I Huaj që të Korrigjon

Herët a vonë, një i panjohur do t'ju korrigjojë. Do të kaloni një rrugë të zbrazët kundër një semafori të kuq për këmbësorë dhe dikush do të thotë "das macht man nicht" (nuk bëhet kjo), shpesh me një prind dhe fëmijë afër si arsye të pathënë. Do ta hidhni gjënë e gabuar në koshin e gabuar të riciklimit dhe një fqinj do t'ju njoftojë. Për shumë të sapoardhur kjo duket si një ndërhyrje e habitshme - kush e emëroi këtë person për të kontrolluar sjelljen time? Korniza gjermane është e ndryshme. Rregullat dhe Ordnung (rendi) nuk shihen si shteti ose një person që ndërhyn mbi individin; ato shihen si një marrëveshje e përbashkët që e bën jetën të parashikueshme dhe të drejtë për të gjithë, dhe zbatimi i tyre butësisht trajtohet si një detyrë qytetare dhe jo si një sulm personal. Personi që ju korrigjon, në mendjen e tij, është duke qenë i dobishëm.

Disa nga këto rregulla ia vlen të kuptohen që në fillim, sepse shkelja e tyre shkakton fërkime të vërteta. Ndarja e mbeturinave, Mülltrennung, merret seriozisht: letra, paketimi, qelqi, mbeturinat organike dhe mbeturinat e mbetura sortohen vërtet, dhe gabimi interpretohet si pakujdesi ndaj një sistemi të përbashkët dhe jo si një gabim i vogël. Kalimi në semafor të kuq, edhe pa asnjë makinë në horizont, tërheq pakënaqësi të dukshme; rregullat për këmbësorët janë më të rrepta dhe më të zbatuara se në shumë vende, dhe kapitulli ynë mbi të drejtat dhe rregullat e këmbësorëve shpjegon se ku ndodhet në të vërtetë vija. Më e rëndësishmja për qetësinë tuaj të përditshme, ka Ruhezeiten (orë të qeta). Qetësia e natës, Nachtruhe, zakonisht zgjat nga rreth orës 22:00 deri në 06:00, dhe të dielat dhe festat zyrtare trajtohen gjithashtu si ditë të qeta; shumë rregulla shtëpie (Hausordnung) të ndërtesave shtojnë edhe një periudhë qetësie në mesditë. Gjatë këtyre kohërave pritet që ju të mos shponi, kositni, të mos përdorni makineri me zhurmë të lartë ose të mos organizoni një festë me zhurmë të madhe. Orët e sakta përcaktohen nga secili shtet federal (Land) dhe nga Hausordnung i ndërtesës suaj në vend të një ligji kombëtar, prandaj kontrolloni kontratën tuaj - por forma e përgjithshme është reale dhe zbatohet si shoqërisht nga fqinjët ashtu edhe ligjërisht përmes rregullave të qirasë dhe zhurmës.

E diela meriton përmendje të veçantë sepse i habit njerëzit më shumë. Sipas traditës së Ladenschluss (rregullave të mbylljes së dyqaneve), pothuajse të gjitha dyqanet dhe supermarketet mbyllen të dielave, dhe e diela mbrohet si një ditë e vërtetë pushimi, e rrënjosur pjesërisht në ligj dhe pjesërisht në një kuptim të thellë kulturor që jo çdo ditë duhet të jetë për tregti. Nëse jeni mësuar të bëni pazar kur të doni, e diela e parë që e gjeni veten me një frigorifer bosh dhe dyer të mbyllura është një tronditje e vogël; hileja është thjesht të bëni pazar të shtunën, dhe tonët këshilla për blerjen e ushqimeve Kapitulli trajton se ku mund të gjenden përjashtimet, siç janë dyqanet në stacione dhe aeroporte. Sapo zbehet acarimi fillestar, shumë të huaj fillojnë ta vlerësojnë të dielën e qetë: presioni për të qenë produktiv ngrihet, rrugët janë të qeta dhe dita i përket shëtitjeve, familjes dhe pushimit. Ajo që në fillim duket si ngurtësi, shpesh rezulton të jetë një lloj lirie e mbrojtur.

Vetja Publike dhe Vetja Private

Një nga modelet mendore më të dobishme për jetën shoqërore gjermane është ndryshimi midis një pjeshke dhe një kokosi. Në kulturat e pjeshkës, njerëzit janë të butë dhe miqësorë nga jashtë: të huajt bisedojnë lehtë, kolegët ngrohen shpejt dhe "le të pimë një kafe" është një plan i vërtetë afatshkurtër. Por ka një gropë të fortë në qendër dhe arritja e intimitetit të vërtetë mund të jetë çuditërisht e vështirë. Gjermania është shpesh si një kokos. Guaska e jashtme është formale dhe e rezervuar - njerëzit që nuk i njihni mirë mbajnë një distancë të sjellshme, nuk e teprojnë me të tjerët dhe nuk do të pretendojnë një ngrohtësi që ende nuk e ndiejnë. Por sapo të kaloni guaskën, sapo dikush t'ju konsiderojë si mik, pjesa e brendshme është e butë, besnike dhe e qëndrueshme. Miqësitë gjermane kanë tendencë të formohen ngadalë dhe pastaj të qëndrojnë për dekada. Personi që iu deshën tre muaj për t'ju ftuar diku mund të jetë ende duke ju kontrolluar pas njëzet vjetësh.

Kjo është arsyeja pse periudha e hershme mund të ndihet e vetmuar në një mënyrë specifike: miqësia sipërfaqësore me të cilën mund të jeni mësuar thjesht nuk është monedha lokale, dhe mungesa e saj mund të lexohet si refuzim kur në të vërtetë është thjesht rezervë. Gjithashtu shpjegon peshën e vetë gjuhës. Gjermanishtja ruan një "ti" formal, Sie, dhe një "ti" informal, du, dhe kalimi midis tyre ka rëndësi. Ju përdorni Sie me të huaj, në dyqane, me të moshuar dhe në mjedise profesionale; du është për miqtë, familjen, fëmijët dhe bashkëmoshatarët. Të të ofrohet du nga dikush - në momentin që ata thonë "wir können uns duzen" (mund ta përdorim du me njëri-tjetrin) - është një tregues i vogël por i vërtetë se një marrëdhënie ka kaluar një prag. Të bësh gabime në të dyja drejtimet ndihet e sikletshme, kështu që kur jeni në dyshim, filloni me Sie dhe lëreni personin tjetër të ofrojë du. Është më pak një rregull gramatikor sesa një rregull shoqëror.

E njëjta preferencë për strukturën shfaqet në mënyrën se si takohen njerëzit. Gjermanët planifikojnë. Takimi me një mik shpesh caktohet paraprakisht me një Termin (një takim ose datë të caktuar), madje edhe për diçka aq informale sa një shëtitje ose një kafe, dhe të kalosh spontanisht pa paralajmërim është e pazakontë dhe mund të ndihet ndërhyrëse. Për dikë nga një kulturë "Jam në zonë, do të kaloj me shpejtësi", kjo mund të duket e ftohtë ose tepër e organizuar. E parë nga brenda, është e kundërta: një Termin është një premtim, dhe mbrojtja e kalendarit tuaj është mënyra se si mbroni kohën që u jepni njerëzve. Pasi të përshtateni, ka diçka qetësuese në lidhje me të - rrallë ju zë pritë, dhe kur një mik zotohet të enjten, ai do të thotë të enjten. Nëse dëshironi taktika konkrete për t'i kthyer të njohurit në atë rreth të brendshëm, kapitulli i Integrimit Social mbi adaptimi fillestar kulturor dhe tonë rrjetëzim efektiv udhëzo veten në atë manual; këtu mjafton të dish se ngadalësia nuk është ftohtësi.

Paratë e gatshme, datat e skadimit dhe një mosbesim i thellë ndaj të qenit i vëzhguar

Dy zakone i ngatërrojnë të huajt më shumë se pothuajse çdo gjë tjetër, dhe të dyja kanë shumë më tepër kuptim kur e njeh historinë. E para është paraja në dorë. Në një epokë të pagesës me tap-to-pay, Gjermania mbetet e lidhur me paratë fizike; shumë restorante, furra buke dhe madje disa mjekë ende preferojnë ose kërkojnë Bargeld (para në dorë), dhe shumë njerëz i mbajnë ato si diçka të natyrshme. E dyta është një mbrojtje e fortë, pothuajse reflektive e të dhënave personale, e njohur si Datenschutz (mbrojtja e të dhënave). Gjermanët shpesh ngurrojnë të dorëzojnë informacion, janë skeptikë ndaj kamerave të mbikëqyrjes, janë të kujdesshëm për ruajtjen e jetës së tyre në cloud-in e një kompanie të huaj dhe nxitojnë të pyesin pse një formular ka nevojë për një detaj të veçantë. Për një të huaj që është mësuar të paguajë me telefon dhe të ndajë lirisht në internet, kjo mund të duket e modës së vjetër ose paranojake.

Nuk është asnjëra. Brenda kujtesës së gjallë, Gjermania e shekullit të njëzetë qeverisej nga dy shtete që përdornin informacionin personal si një instrument kontrolli: aparati i mbikëqyrjes së diktaturës naziste dhe më vonë, në lindje, Stasi i RDGJ-së, e cila ndërtoi dosje mbi një numër të madh qytetarësh të zakonshëm. Kjo përvojë la një bindje të qëndrueshme kulturore se të dhënat rreth një personi janë pushtet mbi atë person dhe se aftësia për të paguar, jetuar dhe folur pa u gjurmuar është një liri që ia vlen të mbrohet. Paratë e gatshme nuk lënë gjurmë; ligji i rreptë për mbrojtjen e të dhënave kufizon se kush mund të ndërtojë një pamje të jetës suaj. E parë në këtë mënyrë, ngurrimi nuk është prapambetje, por një vlerë politike e konsideruar dhe është një nga arsyet pse Gjermania ka disa nga mbrojtjet më të forta të privatësisë në botë.

Për një të sapoardhur, mësimi praktik është i thjeshtë: mbani me vete disa para në dorë, mos u habitni kur një biznes refuzon kartën tuaj dhe mos e merrni personalisht kur njerëzit ruajnë informacionin e tyre ose refuzojnë të fotografohen. Nëse doni të fitoni respekt të vërtetë, përmbushni vlerën sipas kushteve të saj në vend që ta shpërfillni atë. Të kuptuarit pse një kulturë mbron diçka ju tregon shumë për atë që ka mbijetuar dhe kjo është një nga dritaret më të qarta në mendjen gjermane.

Feierabend: Ku mbaron puna dhe fillon jeta

Nëse vini nga një kulturë ku të qenit i arritshëm vërteton përkushtimin tuaj, ndarja gjermane e punës nga jeta personale mund të duket pothuajse çorientuese. Ekziston një fjalë për momentin kur mbaron dita e punës: Feierabend, fjalë për fjalë diçka si "mbrëmje festive", koha që ju përket juve dhe jo punëdhënësit tuaj. Trajtohet si pothuajse e shenjtë. Kur kolegët janë me pushime, ata janë vërtet larg - nuk u përgjigjen emaileve, nuk pranojnë telefonata "të shpejta", nuk kërkojnë falje për këtë. Mbrëmjet dhe fundjavat janë për jetën private, dhe një menaxher që ju dërgon mesazhe në orën 21:00 për punën ka më shumë të ngjarë të shihet si i organizuar keq sesa si i përkushtuar në mënyrë mbresëlënëse.

Vlera që qëndron pas kësaj është se produktiviteti matet me prodhimin, jo me praninë. Të ulesh deri vonë në tavolinë për t'u parë ulur aty - prezenca - nuk të jep shumë admirim; të bësh mirë punën brenda orarit të punës dhe pastaj të largohesh është modeli i respektuar. Për të sapoardhurit nga kulturat me orar të zgjatur, kjo mund të shkaktojë një ndjenjë të qetë faji në fillim, një ndjenjë se nuk po përpiqesh mjaftueshëm sepse je larguar në orën 17:00 me detyrat e kryera. Lënia pas dore e këtij faji është pjesë e përshtatjes dhe shumica e njerëzve e vlerësojnë atë. Pushimi nuk është diçka që fitohet nga lodhja këtu; është një pjesë normale dhe e mbrojtur e një jete pune, dhe kufiri i rreptë është një pjesë e madhe e arsyes pse jeta në Gjermani mund të ndihet njerëzore pasi të ambientohesh.

Ky është një përshtatje e vërtetë kulturore, jo vetëm një detaj i planifikimit, sepse ju kërkon të rimendoni se si duket një punëtor i mirë. Kapitulli ynë mbi ekuilibri midis punës dhe jetës në Gjermani trajton se si kjo gjë zhvillohet në praktikë – orari i punës, pushimet dhe normat rreth disponueshmërisë. Për qëllime të përshtatjes emocionale, gjëja që duhet kuptuar është se fikja nuk është përtaci. Është pritshmëri dhe është një nga gjërat më të mira që trashëgon duke jetuar këtu.

Të jetosh në një gjuhë të dytë

Asnjë rrëfim i përshtatjes kulturore nuk është i ndershëm pa dimensionin gjuhësor, sepse ai ngjyros gjithçka tjetër. Të veprosh gjithë ditën në gjermanisht, ose në një gjermanishte të papërsosur, është në një mënyrë të heshtur dhe të lodhshme në një mënyrë që është e vështirë t'u shpjegohet njerëzve që nuk e kanë bërë kurrë. Ekziston izolimi i moskuptimit: të qëndrosh në një dhomë ku tregohet një shaka dhe të gjithë qeshin dhe ti nuk kap asgjë, ose të ulesh duke dëgjuar një njoftim në një tren të vonuar dhe të mos kesh idenë se çfarë është vendosur për mbrëmjen tënde. Ekziston lodhja specifike e përkthimit të mendimeve të tua para se të mund t'i thuash, e të qenit një i rritur i zgjuar dhe kompetent në gjuhën tënde të parë dhe një version i ngurruar dhe i thjeshtuar i vetes në të dytën. Shumë njerëz nënvlerësojnë se sa shumë nga identiteti i tyre jeton në të folurin rrjedhshëm derisa humbasin aksesin në të për një farë kohe.

Kjo lodhje është reale dhe emërtimi i saj ndihmon, sepse është e lehtë të ngatërrohet lodhja me depresionin ose me një dështim personal kur është thjesht kostoja njohëse e një gjuhe të dytë. Përmirësohet, dhe përmirësohet në faza që mund t'i ndjeni. Një nga shenjat më të ëmbla të përshtatjes është dita kur humori kthehet - hera e parë që bëni një shaka në gjermanisht dhe dikush qesh, ose hera e parë që kuptoni një lojë fjalësh ose një lojë fjalësh dhe qeshni para se ta keni përkthyer. Ky është momenti kur gjuha ndalon së qeni një mur dhe fillon të jetë një dhomë ku mund të lëvizni. Nuk keni nevojë të jeni rrjedhshëm që jeta të transformohet. Edhe gjermanishtja bazë - përshëndetja e një fqinji, porosia pa kaluar në anglisht, të kuptuarit e thelbit të një letre - ndryshon mënyrën se si njerëzit ju trajtojnë dhe sa shumë i përkisni, sepse sinjalizon përpjekje dhe respekt, dhe gjermanët i vënë re të dyja.

Ky kapitull qëllimisht nuk është një udhëzues se si të mësohet; metodat, kurset dhe vlerësimet e nivelit gjenden në seksionin tonë të Mësimit të Gjermanishtes, duke filluar me eksplorimi i metodave të të mësuarit të gjuhës gjermaneAjo që i përket këtu është vetëm e vërteta emocionale: vetmia e muajve të heshtur është normale, është e përkohshme dhe çdo frazë e vogël që fiton blen një copë të personit të sigurt që ishe në shtëpi. Gjuha nuk është thjesht një mjet për detyra. Është dera që të çon në kulturë dhe edhe pak prej saj lë të hyjë shumë dritë.

Përballimi, Lulëzimi dhe Shenjat që Jeni Përshtatur

Të dish që shoku kulturor është normal ndihmon, por ka gjëra që mund të bësh në mënyrë aktive për ta kapërcyer atë në vend që të rrish aty. E para është rutina. Kur një vend i tërë ndihet i panjohur, disa pika fikse tuajat - e njëjta furrë buke të shtunën, një sport javor, një shëtitje e rregullt - i japin javës një formë që është e jotja, dhe struktura stabilizohet kur gjithçka tjetër është e re. E dyta është gjetja e njerëzve të tu. Nuk ke pse ta prishësh miqësinë gjermane që në ditën e parë; një përzierje e ndërkombëtarëve të tjerë që e kuptojnë saktësisht se çfarë po kalon dhe vendasve që të lejojnë të praktikosh kulturën është ajo me të cilën përfundojnë shumica e të huajve të përshtatur mirë. Udhëzimet konkrete për të takuar njerëz - klube, Vereine, evente, qarqe profesionale - i përkasin tonës. networking dhe kapitujt mbi Integrimin Social, prandaj mbështetuni te ata; pika emocionale është se izolimi është armiku i përshtatjes, dhe shtrirja e dorës, edhe nëse është e ngathët, është shërimi.

Mbajtja e lidhjeve me shtëpinë ka rëndësi gjithashtu, me një paralajmërim: qëndroni të lidhur pa jetuar tërësisht brenda flluskës së emigrantëve. Thirrjet video me familjen, ushqimi nga shtëpia dhe miqtë që ndajnë të njëjtën prejardhje si ju janë një shpëtim në muajt e vështirë dhe nuk ka turp të mbështeteni tek ata. Por nëse çdo mbrëmje kalohet në internet me jetën që keni lënë, e reja nuk ka kurrë një shans për t'u rritur. Synoni për të dyja - një këmbë në secilën botë. Dhe nëse periudha e ulët thellohet në diçka më të rëndë dhe më të vazhdueshme, merreni seriozisht. Të zhvendosesh jashtë vendit është një stresues i vërtetë psikologjik dhe nevoja për mbështetje nuk është dobësi. Terapistët që flasin anglisht praktikojnë në shumicën e qyteteve gjermane dhe siguruesit ligjorë shëndetësorë (gesetzliche Krankenkasse) mbulojnë psikoterapinë, Psychotherapie, kur është e indikuar mjekësisht; kapitulli ynë mbi sistemi gjerman i kujdesit shëndetësor shpjegon se si të merrni kujdes shëndetësor dhe është vendi nga ku duhet të filloni. Ky është informacion i përgjithshëm dhe jo këshilla mjekësore - nëse keni vështirësi, flisni me një mjek ose me Krankenkasse-n tuaj në lidhje me mundësitë tuaja.

Ji i sjellshëm me veten gjatë rrugës. Po bën diçka të vështirë - po e drejton gjithë jetën tënde në një gjuhë të dytë dhe në një libër rregullash të panjohur - dhe versioni yt që ngatërron një telefonatë ose harron se cili është koshi i plehrave, i cili nuk është një person më i ulët, thjesht një person në mes të përshtatjes. Zhgënjimi me zyrat gjermane, në veçanti, është pothuajse universal dhe ia vlen ta riformulosh si një rit të përbashkët kalimi dhe jo si një dështim personal; kapitulli ynë mbi burokracia gjermane që mbijetoi e trajton atë acarim si një aftësi që ndërton, që është pikërisht fryma e duhur. Shenjat që ke përshtatur janë të qeta. Ndalo së përsërituri fjalitë para se të flasësh. Ke mendime se cili supermarket është më i miri. Një zakon gjerman që dikur e tallje është bërë i yti. E mbron vendin nga vizitorët. E kap veten, në një të martë të zakonshme, duke u ndjerë si në shtëpi.

Ajo që duhet të bëni më pas është më pak një listë kontrolli sesa një qëndrim. Vendoseni veten sinqerisht në kurbë, dhe nëse jeni në lug, mos harroni se është mesi dhe jo fundi. Zgjidhni një rutinë të vogël dhe një hap të vogël shoqëror këtë javë në vend që të përpiqeni të rregulloni gjithçka menjëherë. Mësoni pak më shumë gjermanisht, duke e ditur se edhe pak transformon jetën e përditshme. Lexoni shoqëruesit praktikë të këtij kapitulli - vendosja në Gjermani për momentet kryesore dhe adaptimi fillestar kulturor për mekanikën sociale – dhe le të qëndrojë kjo si kujtesë poshtë të gjithave: ajo që ndjeni është normale, është e përkohshme, dhe mijëra njerëz kanë qëndruar pikërisht aty ku po qëndroni ju dhe kanë vazhduar të ndërtojnë një jetë vërtet të mirë këtu. Edhe ju do të veproni kështu.