Merz dhe Erdogan përplasen për Gazën, por thellojnë lidhjet mbrojtëse

Kancelari i Gjermanisë, Friedrich Merz, bëri vizitën e tij të parë zyrtare në Turqi, duke u takuar me Presidentin Rexhep Tajip Erdogan në Ankara për të diskutuar një sërë çështjesh strategjike, duke përfshirë migracionin, mbrojtjen dhe sigurinë rajonale. Ndërsa takimi synonte forcimin e marrëdhënieve dypalëshe dhe mbështetjen e aspiratave të Turqisë për në Bashkimin Evropian, dolën në pah mosmarrëveshje të mprehta mbi konfliktin në Gaza dhe shqetësimet për të drejtat e njeriut në Turqi.

Gjermania e quan Turqinë një partner kyç të BE-së

Gjatë konferencës së përbashkët për shtyp, Kancelari Merz riafirmoi se Gjermania e konsideron Turqinë një partner të rëndësishëm për Evropën. Ai theksoi se të dy vendet ndajnë lidhje të thella sociale dhe ekonomike dhe duhet të vazhdojnë të bashkëpunojnë ngushtë, veçanërisht në çështjet e mbrojtjes dhe energjisë. Merz e përshkroi partneritetin si thelbësor për ruajtjen e stabilitetit në të gjithë rajonin euroatlantik, duke theksuar rolin e Turqisë si anëtare e NATO-s dhe rëndësinë e saj në rritje në menaxhimin e migracionit dhe konflikteve rajonale.

Merz theksoi se Gjermania vazhdon të mbështesë ambiciet e kahershme të Turqisë për anëtarësim në BE, por i kërkoi Ankarasë të përparojë reformat në fushat e sundimit të ligjit dhe pavarësisë gjyqësore. Ai vuri në dukje zhvillimet e fundit në Turqi që, sipas tij, nuk i përmbushin standardet evropiane. "Ka pasur vendime që ende nuk i plotësojnë plotësisht kriteret e Kopenhagenit", deklaroi Merz, duke iu referuar kushteve që vendet duhet të plotësojnë për t'u anëtarësuar në Bashkimin Evropian.

Tension mbi Gazën dhe të Drejtat e Njeriut

Shkëmbimi më i nxehtë ndodhi kur të dy udhëheqësit trajtuan luftën e vazhdueshme në Gaza. Merz e bëri të qartë se Gjermania "do të qëndrojë gjithmonë fort në anën e Shtetit të Izraelit", duke e përshkruar Izraelin si një strehë për miliona hebrenj, përfshirë të mbijetuarit e Holokaustit. Ai tha gjithashtu se Hamasi mund ta kishte përfunduar luftën më herët duke liruar pengjet dhe duke dorëzuar armët.

Erdogan e hodhi poshtë me forcë këtë interpretim, duke e akuzuar Izraelin për “gjenocid” dhe “uri” në Gaza. Presidenti turk dënoi mbështetjen e vazhdueshme politike të Gjermanisë për Izraelin dhe këmbënguli se ishte detyrë humanitare e të gjitha kombeve, përfshirë Gjermaninë, të ndihmonin në ndalimin e asaj që ai e përshkroi si “masakra”. Ai tha: “A nuk i sheh Gjermania këto?”, ndërsa kritikoi vendet perëndimore për atë që ai e sheh si heshtje të tyre ndaj vuajtjeve të civilëve në rajon.

Pavarësisht shkëmbimit të ashpër të pohimeve, të dy udhëheqësit pranuan rolin e Turqisë në ndërmjetësimin e armëpushimit të brishtë midis Izraelit dhe Hamasit. Merz falënderoi Erdoganin për përpjekjet e ndërmjetësimit të Turqisë dhe i kërkoi atij të përdorë ndikimin e tij për të stabilizuar armëpushimin dhe për të nxitur Hamasin të përmbushë marrëveshjet e paqes në vazhdim.

Rasti Imamoglu dhe shqetësimet për sundimin e ligjit

Merz e shfrytëzoi gjithashtu vizitën për të ngritur shqetësime në lidhje me sundimin e ligjit në Turqi, veçanërisht pas arrestimit të kryetarit të bashkisë së Stambollit, Ekrem Imamoglu. Figura e njohur e opozitës është ndaluar që nga marsi për akuza për korrupsion dhe spiunazh, të cilat ai i mohon. Rasti është bërë një simbol i rritjes së represionit politik në Turqi.

Kur u pyet për Imamoglun, Erdogan mbrojti pavarësinë e gjyqësorit dhe deklaroi se "askush nuk është mbi ligjin". Megjithatë, Merz vuri në dukje se disa zhvillime në Turqi "nuk korrespondojnë me kuptimin tonë të sundimit të ligjit". Ai theksoi se Gjermania do të vazhdojë t'i diskutojë këto çështje hapur me Ankaranë, duke ruajtur partneritetin e saj strategjik.

Bashkëpunimi në Mbrojtje Forcohet Pavarësisht Mosmarrëveshjeve

Përtej mosmarrëveshjeve politike, të dy udhëheqësit gjetën gjuhë të përbashkët për mbrojtjen dhe sigurinë. Merz përshëndeti vendimin e Turqisë për të blerë 20 avionë luftarakë Eurofighter në bashkëpunim me Gjermaninë dhe partnerë të tjerë të NATO-s, duke e quajtur atë një hap drejt forcimit të aftësive të mbrojtjes kolektive. “Revizionizmi militant i Rusisë rrezikon sigurinë euroatlantike në tërësi”, tha Merz, duke e përshkruar marrëveshjen si një kontribut të vlefshëm në strategjinë e parandalimit të NATO-s.

Erdogan u pajtua se mjedisi i sigurisë në ndryshim i Evropës kërkon bashkëpunim më të ngushtë. Ai u bëri thirrje të dy vendeve të kapërcejnë pengesat burokratike në prokurimin e mbrojtjes dhe të përqendrohen në projekte të përbashkëta teknologjike. "Ne duhet t'i lëmë pas problemet dhe të përqendrohemi në qëllimet e përbashkëta", deklaroi Erdogan, duke shtuar se Turqia e sheh Gjermaninë si një partner të besuar në mbrojtje.

Çështje më të gjera rajonale dhe të migracionit

Udhëheqësit diskutuan gjithashtu rolin e Turqisë në ndërmjetësimin midis Rusisë dhe Ukrainës. Edhe pse Erdogan ka organizuar bisedime midis të dyja palëve, përparimi drejt paqes ka qenë i kufizuar. Turqia vazhdon të balancojë marrëdhëniet si me Moskën ashtu edhe me Kievin - duke furnizuar armë Ukrainën, ndërsa refuzon të marrë pjesë në sanksionet e BE-së kundër Rusisë. Merz inkurajoi një koordinim më të qëndrueshëm me partnerët evropianë për të forcuar unitetin kundër agresionit rus.

Migrimi ishte një tjetër temë qendrore. Merz shprehu dëshirën e tij për të përmirësuar bashkëpunimin me Turqinë në kthimin e azilkërkuesve të refuzuar. Të dy vendet po punojnë për marrëveshje të reja për të lehtësuar riatdhesimet, përfshirë edhe për sirianët që hynë në Gjermani përmes Turqisë. Merz tha se ishte i bindur se "së shpejti do të arrihet përparim i mëtejshëm".

Një Akt Ekuilibrues Diplomatik

Pavarësisht mosmarrëveshjeve mbi Gazën dhe politikat e brendshme, të dyja palët e paraqitën vizitën si një kapitull të ri në marrëdhëniet dypalëshe. Merz e përshkroi partneritetin si "të gjerë dhe të thellë në një mënyrë unike", duke theksuar interesat e përbashkëta ekonomike, praninë e miliona njerëzve me rrënjë turke në Gjermani dhe angazhimet e përbashkëta të NATO-s.

Nga ana e tij, Erdogan theksoi rëndësinë e diplomacisë familjare dhe kulturore, duke pritur Merzin dhe gruan e tij, Charlotte, me nderime ceremoniale. Paraqitja e tyre e përbashkët, përfshirë pjesëmarrjen në ceremonitë e vendosjes së kurorave dhe pritjet shtetërore, u interpretua si një përpjekje për të demonstruar ngrohtësi personale mes kompleksitetit politik.

Takimi nënvizoi se, ndërsa Gjermania dhe Turqia mbeten të ndara mbi të drejtat e njeriut dhe politikën e Lindjes së Mesme, të dyja e njohin nevojën strategjike për të ruajtur bashkëpunimin në mbrojtje, tregti dhe migrim. Ndërsa peizazhi gjeopolitik ndryshon, Berlini dhe Ankaraja po kërkojnë një partneritet pragmatik që balancon kritikën morale me domosdoshmërinë e ndërsjellë.