Gjermania do të ndryshojë sistemin e përfitimeve të azilit

Në një lëvizje vendimtare për të përmirësuar politikën e saj për refugjatët, Gjermania do të rishikojë qasjen e saj për të menaxhuar fluksin e azilkërkuesve.

Ndërsa vendi përballet me një numër të konsiderueshëm të të ardhurve të rinj, një plan gjithëpërfshirës, ​​i përshëndetur si një "moment historik" nga kancelari Olaf Scholz, është zbuluar nga qeveria federale në bashkëpunim me kryeministrat e shtetit. Ky plan synon të rikalibrojë sistemin e përfitimeve dhe të përshpejtojë procedurat e azilit për të lehtësuar presionet mbi qytetet dhe burimet administrative.

Në qendër të reformës është zgjatja e periudhës së përfitimeve të reduktuara, nga 18 në 36 muaj, me një normë të ruajtur prej 410 € në muaj. Ministri i Financave, Christian Lindner, parashikon se kjo mund të sjellë kursime të konsiderueshme dhe potencialisht të pakësojë joshjen e Gjermanisë si një shtet bujar i mirëqenies. Ky ndryshim është pjesë e një strategjie më të gjerë për të menaxhuar burimet në mënyrë më efektive dhe për ta bërë Gjermaninë më pak tërheqëse si një destinacion bazuar vetëm në sistemin e saj të përfitimeve.

Futja e kartave të pagesave, një sistem që ka pasur sukses në vende të tjera evropiane si Franca, shënon një tranzicion të rëndësishëm nga pagesat me para në dorë për refugjatët. Kjo metodë, që do të zbatohet në fillim të vitit 2024, synon të ulë barrën administrative dhe të adresojë shqetësimet për financimin e rrjeteve të kontrabandës me njerëz. Pavarësisht kërkesave më të larta për burime, ky ndryshim pritet t'u japë azilkërkuesve mundësinë për të bërë blerje duke parandaluar tërheqjen e parave.

Bavaria, e cila është pioniere e kësaj qasjeje, ka miratuar tashmë përdorimin e kartave të pagesave në qendrat e saj ankoruese. Shteti parashikon që kjo do t'i pengojë emigrantët të vijnë në Gjermani vetëm për stimuj financiarë. Kritikat e kësaj metode argumentojnë se ajo mund të çojë në rritjen e kostove administrative dhe të zvogëlojë autonominë e marrësve, sipas grupeve si Pro-Asyl. Megjithatë, masa mbrohet si një hap i domosdoshëm drejt një politike migracioni më të menaxhuar dhe më pak tërheqëse.

Përveç reformave financiare, plani përfshin gjithashtu mbajtjen e kontrolleve të palëvizshme kufitare, me fokus në parandalimin e hyrjes nga vendet e tjera të BE-së ku është e mundur. Procedurat e azilit duhet të përshpejtohen, me synimin për të kufizuar procesin në gjashtë muaj, duke përfshirë ankesat në gjykatë. Mundësia e kryerjes së procedurave të azilit jashtë Evropës është gjithashtu në shqyrtim, pavarësisht shqetësimeve ligjore dhe praktike.

Një angazhim i rëndësishëm financiar vjen në formën e një shume prej 7,500 € për refugjat në vit, e cila synon të thjeshtojë procesin e financimit midis qeverive federale dhe shtetërore. Kjo masë i përgjigjet thirrjeve në rritje nga komunat për ndihmë në menaxhimin e banesave, procedurave ligjore dhe shërbimeve sociale për refugjatët.

Ndërsa qeveria ka propozuar rregulla më të rrepta të dëbimit për ata me kërkesa për azil të refuzuar, realiteti në terren pasqyron një sërë sfidash, nga mungesa e akomodimit deri te kufizimet administrative dhe arsimore. Përgjigja e përzier ndaj këtyre reformave nënvizon kompleksitetin e çështjeve të imigracionit në Gjermani, ku ekuilibri midis përgjegjësisë humanitare dhe qeverisjes praktike vazhdon të jetë një debat qendror.