Gjermania ka pësuar një rënie të ndjeshme të kërkesave për azil gjatë nëntë muajve të parë të vitit 2024, sipas të dhënave të reja nga Agjencia e Azilit të Bashkimit Evropian (EUAA). Mes janarit dhe shtatorit, numri i azilkërkuesve në Gjermani ra me 24% krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar. Pavarësisht kësaj rënieje, Gjermania vazhdon të marrë më shumë kërkesa për azil se çdo vend tjetër në Bashkimin Evropian.
Roli kryesor i Gjermanisë në kërkesat për azil
Gjermania mbetet destinacioni kryesor për azilkërkuesit brenda BE-së, duke marrë 170,574 aplikime deri më tani këtë vit. Kjo shifër pasohet nga Spanja me 122,096, Italia me 117,042 dhe Franca me 115,652 aplikime. Megjithatë, ndërsa Gjermania pa një rënie të konsiderueshme, vende të tjera, si Italia dhe Greqia, pësuan rritje të mprehtë në kërkesat për azil, ku Italia pa një rritje prej 25% dhe Greqia raportoi një rritje prej 39%.
Të dhënat tregojnë se pothuajse një e treta e azilkërkuesve në Gjermani janë nga Siria (30%), me një numër të tjerë të rëndësishëm që vijnë nga Afganistani (15%) dhe Turqia (13%). Gjermania ka qenë historikisht një destinacion kryesor për azilkërkuesit nga zonat e konfliktit, veçanërisht në Lindjen e Mesme dhe Azinë Qendrore. Pothuajse gjysma e të gjithë azilkërkuesve sirianë dhe afganë në BE paraqesin kërkesat e tyre në Gjermani, duke nënvizuar rolin e rëndësishëm të vendit në adresimin e nevojave humanitare.
Tendencat dhe rëniet në mbarë BE-në në Austri
Në të gjithë BE-në, Norvegjinë dhe Zvicrën, gjithsej 739,735 kërkesa për azil u depozituan midis janarit dhe shtatorit, duke shënuar një rënie të përgjithshme prej 8% krahasuar me vitin e kaluar. Rënia e mprehtë e Gjermanisë bie në sy, veçanërisht në kontrast me vende si Austria, ku kërkesat për azil ranë me më shumë se 50%, duke regjistruar një rënie prej 57% në pak më pak se 19,000 aplikime.
Ndërkohë, Hungaria, Sllovakia dhe Lituania raportuan kërkesat më të pakta për azil, me Hungarinë që mori vetëm 21 kërkesa, Sllovakia 121 dhe Lituania 284. Ndryshimet e rëndësishme në numrat e azilit pasqyrojnë dallimet në politikat kombëtare dhe faktorët gjeopolitikë që ndikojnë në rrugët dhe zgjedhjet e migrimit.
Shqetësime për një rritje të mundshme të migracionit nga Libani
Pavarësisht rënies aktuale të kërkesave për azil, zyrtarët e BE-së po paralajmërojnë për një rritje të mundshme të migrimit nga Libani. Vendi, shtëpia e afro 1.5 milionë refugjatëve sirianë, po përballet me një krizë të thelluar humanitare të përkeqësuar nga konflikti i brendshëm dhe përkeqësimi i kushteve të jetesës. Komisioni Evropian ka shprehur shqetësimin se kjo situatë e përkeqësuar mund të çojë më shumë refugjatë përtej kufijve në BE.
Një raport konfidencial i Komisionit të BE-së nga fillimi i tetorit thekson krizën në rritje në Liban, duke vënë në dukje se 345,000 njerëz janë zhvendosur brenda vendit për shkak të përleshjeve midis Izraelit dhe Hezbollahut. Nga ky numër, rreth 100,000 kanë ikur në Sirinë fqinje. Ndërsa fluturimet direkte nga Bejruti janë pezulluar, raporti thekson se rrugët alternative tokësore, detare dhe ajrore mbeten të disponueshme, duke përfshirë përmes aeroporteve në Kajro dhe Damask ose në tokë përmes Sirisë dhe Turqisë.
Raporti i BE-së thekson gjithashtu mundësinë e një numri në rritje të njerëzve që tentojnë të hyjnë në Evropë nëse situata humanitare në Liban vazhdon të bjerë. Edhe pse BE-ja nuk ka përjetuar ende një rritje të konsiderueshme të ardhjeve nga Libani, Komisioni paralajmëron se janë gati kushtet për një rritje të ndjeshme të migrimit nga rajoni në të ardhmen e afërt.
Një peizazh migrimi në ndryshim
Rënia e mprehtë e kërkesave për azil në Gjermani dhe pjesë të tjera të Evropës vjen në një kohë kur migrimi mbetet një çështje qendrore politike. Rënia e aplikimeve në Gjermani mund të ndikohet nga një sërë faktorësh, duke përfshirë ndryshimin e rrugëve të migracionit, dinamikat politike në zhvillim dhe politikat e synuara kufitare. Megjithatë, Bashkimi Evropian mbetet vigjilent për ndryshimet e mundshme, veçanërisht pasi krizat në rajone si Libani kërcënojnë të ndezin valë të reja zhvendosjesh.
Ndërsa situata humanitare në Liban përkeqësohet, politikëbërësit evropianë përballen me sfidën e përgatitjes për ndikimet e mundshme. Fokusi i BE-së në përmirësimin e proceseve të saj të azilit dhe menaxhimin e presioneve të migracionit mbetet kritik pasi blloku kërkon të balancojë detyrimet humanitare me interesat kombëtare.
Përgjigja e Gjermanisë ndaj tendencave në zhvillim të migracionit, si brenda kufijve të saj ashtu edhe përtej BE-së, ka të ngjarë të formësojë qasjen më të gjerë evropiane për menaxhimin e flukseve të refugjatëve në muajt e ardhshëm. Me kërcënimet e reja të zhvendosjes që vijnë nga rajone si Libani, Evropa mbetet në një udhëkryq në përpjekjet e saj për të adresuar një nga çështjet më urgjente të dekadës.
